คอลัมนิสต์บทกวี & บันทึกท่องเที่ยวช้าๆ
คนชอบเดินทางเท้าเปล่า สังเกตการเปลี่ยนผ่านของฤดูกาล และเชื่อมั่นว่าทุกหยาดฝนมีถ้อยคำซ่อนอยู่เสมอ
“เขียนเมื่อหัวใจสั่ง และหยุดพักเมื่อแสงสุดท้ายลับตา”
เขียนขึ้นในบ่ายวันอาทิตย์ที่ฝนเมษาเทลงมาไม่บอกกล่าว กลิ่นดินชื้นลอยแตะจมูกพร้อมกับเสียงเม็...
บ่ายวันเสาร์ปลายเดือนพฤศจิกายน ลมระลอกแรกของฤดูหนาวเริ่มพัดผ่านยอดไผ่สีทองริมรั้วบ้าน เสีย...